فارغ از رؤیای آغوش‌ام

باش

فارغ از گرمای بدن‌ات

هستم!

پ‌ن: جدای از بالا، آغوش‌ات را می‌خواهم!!

دل‌ام می‌خواهد بخوابم

و شاید...

آسوده بمیرم!

نگویید زمانه عوض شده است

به یاد داشته باشید سومین انسان

چهارمی را کشت!

پ‌ن۱: بالا با دخل و تصرف، یادداشتی از حس یازدهم است!

پ‌ن۲: از نو دعا نیاز دارد مادری!

نفسی آسوده می‌خواهم

و صبور!

پ‌ن: کمی هل‌ام بده! رخوت ِ بهار خسته‌ام کرده است!

من خواب‌ام!

اگر کاری داری به رؤیایم سرک بکش!

پ‌ن: دلتنگی می‌کنم

خمیازه می‌کشی!!

این یعنی، تو هم دلتنگی اما " دلتنگ ِ خواب!! "

لبخند می‌زدی با آن بغض

می‌گریستم با آن لبخند

می‌رفتی

می‌مُردم

گم شدیم یا پیدا!؟

پ‌ن۱: کاش آغوش می‌گرفتی مرا آن دم آخر!

پ‌ن۲: تکلیف‌مان را روشن کن با فصل‌هایت، خدا!!

دورترها

در خیال هم‌آغوش بودیم

حال فرصتی نیست برای خیال!

گرمای دستان‌ام دستان‌ات است!

پ‌ن: هی مرد ِ‌من! تبریک! گویی رسمی شدی در زندگی‌ام!