 |
 |
|
|
پس ماندگی ِ ذهن پن1: کاش ابتدای ِ انتهایش آشکار بود! |
|
+
پنجم تیر 1388 نازنین محمودی |
|
|
پروفایل آرشیو کتابمن |
| درباره وبلاگ |
مکرر
دیروز میآید امروز میآید فردا میآید و من میان پایان و آغاز دستانام را مینگرم لحظهها را مرور میکنم گویی هنوز حرفی میان دستان و نگاهم برای تولد تقلا میکند. يا ميان سكوتهای تو! دلام لمس رؤیا میخواهد! |
|
RSS
|