هی پاییز!
حواسام به خوابات هست؛
بارانات را بیتابم!
پن1: کاش میدانستم در حالِ حاضر، باید در کدام جایگاه ایفای نقش کنم!!
پن2: " حساب کردم الآن از 5 تا از انگشتام هنر میریزه!! 5 تای دیگش رو بیخیال!! "
تو رؤیای ِ من
من رؤیای ماه؛
آسمان کدامین سو؟
پن1: تا حالا تو دستدست میکردی، حالا اجنبیها!!
پن2: رنگکردن ِ گنجشک کم بود، گربه بهجای ببر جا زدن هم اضافه شد!
های تنهایی!
من پشت به دنیا ایستادهام
دستانات بر شانهام سنگین!!
پن1: این شبها را هیچگاه فراموش نمیکنم.
پن2: خوب تمرین ِ رفیق ِ نیمهراهبودن می کنی!!
تاوان ِ معصومیت
نه سکوتی همیشگی
تأملی گاهی!!
پن1:خدا را شکر با این کمر همتی که زمین و زمان برای نابودیم بستهبودن، بالاخره شب شد و من هنوز نفس میکشم!
پن2: عزیزم! به نظرت " من با تو ازواج کردم یا با تلفن!!؟"
های دلخوشیها
بمانید میان ِ مرگ و زندگی؛
چون من!!
پن1: نوبر است، با اینهمه سرشلوغی، سر ِ دیگران را خلوت میکنم!
پن2: اینروزها، رنگ کردن ِ گنجشک و فروختن بهجای قناری را یاد میگیرم!!
امروز اینجا دلتنگ ِ تو
فردا، آنجا دلتنگ ِ اینجا.
دلتنگ ِ تمامی ِ رؤیاهای ِ میان ِ بنبست ِ کودکی
میان ِ کتابچههای برگبرگ ِ شدهء نقاشی
و آلبومهای کاهی شدهء قدیمی
میان ِ عطر ِ تن ِ مادر و لبخند ِ همیشه کمرنگ ِ پدر!
من به گمان ِ تا همیشه بودن
دیروزم را نقاشی کردهبودم بهروی تن ِ این خیابانها
گیسوانام را باد دادهبودم در نفس ِ بیتاب ِ اینجا
من عاشق بودم به این هوا
به این شهر
به این دیار
به این باران !!
حال ماندهام
با این چمدان ِ کرایهای
بی تمامی ِ دیروزم
راه ِ کجا در پیش گرفتهام!
مادر رو بر میگرداند به هوای نگاه ِ بیتابش.
با من نه
اما حرف میزند با ریحانها،
با عکس ِمان.
دست میکشد بر گیسوانام و آه میکشد بر سپیدیِ فردایشان
و من بیشتر کلمات را گم میکنم میان ِ بغضهایم!
پدر رو ترش میکند به هوای ِ فردای ندیدنام
دست پس میکشد از میان ِ دستانام
و چشم میدوزد بر لبان ِ خاموش ِ مادر!!
و من میشمارم لحظههای ِ داشتن ِ دستانشان را
امروز
امروز
و باز ...
امروز!
و فردا من هستم و من و من
و تو
و آسمان ِ همیشه بارانی آنجا!!
چمدانام را کجا بگذارم؟
پن1: تا به حال تا این حد اضطراب نداشتم. آرامبخش لطفا"!!
پن2:باران مرا به یاد ِ خودم میاندازد!!
بدون ِ شرح!!
پن: جدای ِ از سکوت ِ بالا، اینروزها موضوع ِ عکس میچسبد!!
- :" کودک ِ درونت الآن بهت چی میگه؟"
+:" تو بیشتر مال ِ منی یا گردنبندت که گردنمه!!"
پن1: گفتم یکی هولام بده وسط ِ کارهای نکرده، نگفتم با سر!!
پن2: پر از حبابام اما از نوع ِ رنگی!!
مکرر