190
هرقدر بیشتر
افکار ِ فمینیستی را غرغره میکنم
سرخترین لباس ِخوابها را
از برای ِ اندامام میپسندند.
+ نوشته شده در هفتم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت توسط نازنین محمودی
189
پرواز را که میاندیشم
هستی میشود سر تا پای
آغوش.
پن:از نو که میآیی، گمان میکنی هیچکس برای ِخوشامدگویی نمیآید،اما..
این لبخند ِ از سر ِ خوشنودی، از لبهایم کنار نمیرود حالا.
+ نوشته شده در هفدهم فروردین ۱۳۹۲ ساعت توسط نازنین محمودی
|
188
از دنیا که دلزده شوی
شاعر میشوی از نو.
+ نوشته شده در چهاردهم فروردین ۱۳۹۲ ساعت توسط نازنین محمودی
|
187
نه در پی ِ رنگ
که رؤیا
مرا بس.
پن: امروز، روز ِ من است، روز ِ تو!
+ نوشته شده در سیزدهم آبان ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
186
دو سال
نه یکعمر
که تنها، دمی آرامش.
پن: امروز، مقدسترین روز برایِ من و تو.
+ نوشته شده در دهم آبان ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
185
بیحرف ِ پیش
زندگی...!
پن: نقطهچین بر عُهدهء خودتان.
+ نوشته شده در یکم آبان ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
|
184
کاش بدانی
انتهایی نیست
بر هیچ جادهای!
+ نوشته شده در بیست و چهارم مهر ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
183
تو
خداوندگار ِ خورشید ِ لبان ِ من!
پن: این پلههای فردا را، دوست میدارم تا به انتها.
+ نوشته شده در بیست و یکم مهر ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
|
182
کودکام!
دنیا،
بیکفش نیز
به زیر ِ پاهای توست!
پن: میان ِ دو فصل ِ همیشگی ِ اینجا، گیر افتادهایم!
+ نوشته شده در هفدهم مهر ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
|
181
ترک میخورم
میشکنم
بزرگ میشوم روزی،
میدانم!
پن: خمودی ِ بهار کم بود، پاییز هم اضافهشد!
+ نوشته شده در پنجم مهر ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
180
به احترام پاییز
دمی سکوت!
پن: پاییز اینجا، بو ندارد، اما بهتعدادِ تمامی ِ مدادهایرنگی دنیا، رنگ دارد!
+ نوشته شده در یکم مهر ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
|
179
عشق از چهره برگیرم
عریانیام فریاد کند.
پن: پاییز هنوز نیامده، سرماخوردگیهایش آمد!
+ نوشته شده در بیست و هفتم شهریور ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
|
178
پشت باید کرد گاه
به رؤیاهای کودکی.
پن: اینروزها به این میاندیشم که:
" سیلاکس هم، نمیتواند کاری برای یبوست ِ شعری ِ من کند!"
+ نوشته شده در هفدهم شهریور ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
|
177
با نقش ِ بال
نه پرواز توان کرد
نه خیال!
با رؤیایش چرا!
پن: این بوی ِ پاییز، مجنون نکند ما را، یعنی بیعاریم!
+ نوشته شده در هشتم شهریور ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
|
176
تعارف مکن فرشته کوچک!
که نمیچسبد هیچ سیبی به من
از آنزمان
که وسوسهاش ما را راند!
پن: یاد که خالی میشود از خاطرات، میتوان با خیالی آسوده، زندگی را فهمید!
+ نوشته شده در سوم شهریور ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
|
175
گم در لبخندت.
پن: کاش زودتر دانستهبودم، دلتنگ ِ نوشتن شدن، اینهمه زیباست!
+ نوشته شده در دوم شهریور ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
|
174
راهبلد ِ سردرگُمیهای سردرگُم!
پن1: گاه خود را گم میکنم، گاه منرا!
پن2: طبع ِ شعرم، ماسیدهاست!
+ نوشته شده در دهم بهمن ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
173
که عاشق بودن است!
پن1: حضور ِ اینهمه خوشبختی، میترساند مرا!
پن2: تو را حتی، با فرزندمان نخواهم تقسیم کرد!
+ نوشته شده در بیست و چهارم آبان ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
172
به وسعت ِ دستانات
زیباست!
پن1: دهام آبانماه و شاید سیزدهام آبانماه، روز ِ ما!
پن2: دیگر نه سبز، که مردم معنا دارند!
+ نوشته شده در پانزدهم آبان ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
171
بر حضور سایهات!
پن1: رنگها را گم کردهام میان پاییز و زمستان!
پن2: عجیب دلهره دارند، این شبها!
+ نوشته شده در چهارم آبان ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
170
نه به ساز روزگار
که با رویای خود!
پن1: نبودن گاهی باید!
پن2: که هیچ سِحری، شعر نمی شود!
+ نوشته شده در دوم آبان ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
169
نور میپویم
تا من!
پن١: روزگارم کمی تا قسمتی دلتنگی و ابری!
پن٢: تو باشی سخت هم آسان گذرد!
+ نوشته شده در ششم شهریور ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
168
چمدانام
پر ز ِ خالی ِ من
پر ز ِ خاطرات!
پن1: چه سخت میگذرد این روزها، و چه سختتر فردا!
پن2: فردا طلوع آفتاب از سرزمینی دیگر!
+ نوشته شده در دوازدهم مرداد ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
167
چمدانام
لبخند میزند
میان ِ امروز و فردا!
پن: نگاهام اینروزها مکث دارد بهروی خیابانهای تهران!
+ نوشته شده در یکم مرداد ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
166
ترک میخورم
میمیرم،
جان میگیرم
در هیبت ِ تمامی ِ زندگان!
پن1: نقدهایت را دوست میدارم؛ همتای ِ ستایشها!
پن2: دغدغه این روزهایم خداست!
+ نوشته شده در بیست و نهم تیر ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
165
حباب میشوم
بههوای ِ خیال!
پن1: میاندیشم؛ "اگر همهمان را قتلعام کنید، شاید آسوده شوید!!"
پن2: مرگ! چادرت را چه استوار، بر سر ِ وطن کشیدهای!
+ نوشته شده در بیست و پنجم تیر ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
164
آغوشات
امن ِ من؛
فراسوی حضور!
پن1: گاهی باید تنها ذکر گفت!
پن2: میتوانید کتابام را، با عنوان ِ
" دلم گواهی باران می دهد، به ابرها نگویید!"
انتشارات: " آوای کلار"
از فروشگاههای زیر تهیه فرمایید:
1- فروشگاه بیدگل- مقابل دانشگاهتهران- بین فخررازی و 12 فروردین- کنار پاساژ فروزنده- تلفن:66463545
2- فروشگاه علمیو فرهنگی- مقابل دانشگاهتهران- تلفن: 6646188-66400786
3- خانهشاعران ایران- مقابل دانشگاهتهران- بین فخررازی و 12 فروردین- پاساژ فروزنده- طبقه زیر همکف- تلفن: 66970131
+ نوشته شده در بیست و سوم تیر ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
163
من شاعر ِ التهاب،
شاعر ِ برهنگی ِ آغوش
لبخند بزن بیتابی ِشعرهایم را!
پن1: تو را در پس خود خواهم یافت؛ خدای ِ من!
پن2: کاش راز حکمتات را میدانستم!
+ نوشته شده در بیست و دوم تیر ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
162
رنگ میخواهم
نه بر صورت
که بر فردا!
پن1: دیروز هم گذشت! از فردا چه؟
پن2: این حبابهای ذهنی گویی تمامی ندارند!
+ نوشته شده در نوزدهم تیر ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
161
من میان تمامی لحظهها
به هوای زنبودن
لبخند زدم به دستان ِ هر جاییات
و تو لبخند زدی
به برجستگی ِ تمامی ِ سینههایی که
از برای آنی
نه شاید تو را بس!
اشتباه نه از من
که گویی
باکرگی ِ دستانام
سجده برد بر عشق؛
و اشتباه نه از تو
که گویی
شهوت را به هوای عشق
بر روحات دمیدهاند!
من از میان ِ تمامی ِ مکثهایت
انزجار ِ انسانی را نظاره کردم
که محبوس ایستاده است
میان ِ خود ِ بی مناش!
هیچ آینهای قسم یاد نمیکند بر سادگی ِ نگاهات
و هیچ دریایی تیرگی نمیشوید
از سکوتات!
و من هنوز
لبخند میزنم به دستان ِ هر جاییات
نه به هوای زن بودن
که به هوای حقارت ِ رؤیاهایت!
پن1: دستشان درد نکند با این تعطیلاتِ اجباری!!
پن2: گوشهایمان دراز است که ما را همان که هستند میپندارند!؟
+ نوشته شده در پانزدهم تیر ۱۳۸۸ ساعت توسط نازنین محمودی
|
مکرر