با نقش ِ بال نه پرواز توان کرد نه خیال! با رؤیایش چرا!
پن: این بوی ِ پاییز، مجنون نکند ما را، یعنی بیعاریم!
+ نوشته شده در هشتم شهریور ۱۳۸۹ ساعت توسط نازنین محمودی
|
مکرر دیروز میآید امروز میآید فردا میآید و من میان پایان و آغاز دستانام را مینگرم لحظهها را مرور میکنم گویی هنوز حرفی میان دستان و نگاهم برای تولد تقلا میکند. يا ميان سكوتهای تو! دلام لمس رؤیا میخواهد!